Het was aan het einde van de kwartaalmeeting. De kosten waren hoger dan begroot, er moest iets verschuiven. De CFO stelde voor om ‘onderhoud voorlopig even te beperken tot het strikt noodzakelijke’. De rest zou worden doorgeschoven naar het volgende kwartaal.
Er werd geknikt. Niet overtuigd, maar berustend.
Totdat de maintenance manager zei:
“En als er dan weer iets uitvalt?”
Die vraag bleef hangen.
Niet omdat het antwoord er niet was.
Maar omdat niemand wist of het op tijd zou komen.
Na afloop zei de CFO tegen mij:
“Onderhoud kost ons zó veel. Maar ik durf er niet in te snijden.”
En ik begreep het.
Want zolang onderhoud niet strategisch wordt aangestuurd,
blijft het voelen als een kostenpost.
En als je niet weet wat het oplevert,
dan voelt alles wat je weghaalt als een risico.
Niet omdat het duur is.
Maar omdat je de impact niet kunt uitleggen.
Désirée